Δεν υπάρχει πιο έξυπνη κίνηση από τη δημοτική αρχή μιας πόλης να “επενδύσει” σε ένα δημόσιο κτήριο προσφέροντας μια διαφορετική αρχιτεκτονική άποψη στο κοινό που θα το επισκέπτεται.

Δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στην ίδια τους την πόλη να ενταχθεί σε μια αλυσίδα προορισμών για επισκέπτες που τους ενδιαφέρει ο αρχιτεκτονικός τουρισμός. Πολιτική που ακολούθησαν αρκετές πόλεις, ανύπαρκτες στον τουριστικό χάρτη, που ένα και μόνο κτήριο κατάφερε να τις προσφέρει αίγλη. Πόλεις όπως το Bilbao με το μοναδικό αριστούργημα, μουσείο του Frank Gehry. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με το εν λόγο κτήριο της φωτογραφίας που στεγάζει την όπερα του Σύδνεϋ στην Αυστραλία. Κάτι που δεν συνέβη ας πούμε στη Θεσσαλονίκη με το νέο δημαρχιακό μέγαρο, το μέγαρο μουσικής και τόσα άλλα κτήρια. Συνέβη όμως στο παρελθόν με το κτήριο του ΟΤΕ στη Δ.Ε.Θ. Το γνωστό πύργο. Κρίμα.